پنجشنبه 2 آذر ماه 1396 | ثبت نام | ورود | کاربر مهمان  | فارسی   English
در روز چهارشنبه ۱۳۹۶/۰۸/۱۷، حسین عبده تبریزی در سومین کنفرانس مدیریت ریسک سازمانی که در مرکز همایش کتابخانه‌ی ملی ایران برگزار شد، شرکت کرد.
در روز یکشنبه ۱۳۹۶/۸/۱۴ در سالن کنفرانس وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، حسین عبده تبریزی سخنرانی‌ای با عنوان "مبرم‌ترین مسائل امروز اقتصاد ایران در رابطه با صندوق‌های بازنشستگی" ارائه کرد.
در روز پنجشنبه ۱۱ آبان‌ماه ۱۳۹۶، حسین عبده تبریزی در بیست و نهمین اجلاس مدیران عامل صنعت پتروشیمی در مشهد شرکت و در مورد مشکلات مالی بین‌الملل در آن صنعت صحبت کرد.
در روز چهارشنبه ۱۳۹۶/۷/۲۶، حسین عبده تبریزی در همایش بانک مسکن شرکت کرد. در این گردهمایی که مدیرعامل، اعضای هیئت مدیره و مدیران صف و ستاد بانک حضور داشتند.
در روز چهارشنبه ۱۹ مهرماه ۱۳۹۶، حسین عبده تبریزی در هفدهمین همایش‌ سیاست‌های توسعه‌ی مسکن در ایران در محل مرکز تحقیقات مسکن و شهرسازی شرکت کرد و سخنرانی با عنوان "سیاست‌های بهینه‌ی عرضه‌ی زمین" ارائه کرد.
Print Send to Friends
شنبه 2 اردیبهشت ماه 1391 | hits : 7400 | Code: 549
نام مقاله : وظیفه حفظ و ارتقای سرمایه اجتماعی
نام مؤلف : حسین عبده تبریزی
نام مترجم :
تاريخ‌ انتشار : فروردین 1391
اول‌بار چاپ ‌شده در نشريه :


وظيفة حفظ و ارتقاي سرماية اجتماعي
حسين عبده تبريزي
به‌كارگيري مفهوم سرماية اجتماعي در اقتصاد پديده‌اي نسبتاً اخير است. در كنار سرماية فيزيكي و سرماية انساني، هر جامعه ذخيره‌اي از سرمايه‌هاي اجتماعي دارد.
بشر به‌تنهايي بي‌پناه است: وقتي در تماس و پيوند با ديگران قرار مي‌گيرد، وقتي پيوندهاي اجتماعي تقويت مي‌شود، سرماية اجتماعي گردآوري مي‌شود تا نيازهاي اجتماعي او را پاسخگو باشد، و ظرفيت اجتماعي حاصله، بهبودي اساسي در شرايط زندگي وي در جامعه ايجاد مي‌كند.
سرماية اجتماعي به ارتباطات دروني و ميان‌شبكه‌هاي اجتماعي اشاره دارد. سرماية اجتماعي به موجودي اعتماد اجتماعي، هنجارها و شبكه‌هايي گفته مي‌شود كه افراد براي حل مشكلات مشترك خود به‌كار مي‌گيرند. سرماية اجتماعي مجموعة منابع واقعي يا بالقوة مربوط به در اختيار داشتن (مالكيت) شبكة بادوام و ماندگار روابط كم‌وبيش نهادينه‌شدة جوامع و گروه‌هاست. سرماية اجتماعي هر چيزي است كه رفتار شخصي يا جمعي ناشي از شبكه‌هاي روابط، عمل متقابل، اعتماد و هنجارهاي اجتماعي را تسهيل مي‌كند.
سرماية اجتماعي ارزش‌ها يا هنجارهاي مشتركي است كه در روابط اجتماعي واقعي، همكاري را ارتقاء مي‌دهد. سرماية اجتماعي توليدكنندة التزام مدني است، و سنجة اجتماعي مناسبي براي اندازه‌گيري سلامت همگاني و دسته‌جمعي جامعه است. سرماية اجتماعي همكاري و روابط حمايتي مشترك را در جوامع و ملت‌ها تسهيل مي‌كند و از اين‌رو، وسيله‌اي ارزشمند براي مقابله با بي‌نظمي‌هاي اجتماعي ازقبيل جرم و جنايت نهفته در جوامع مدرن است.
سرماية اجتماعي منبعي بي‌طرف است كه هر شيوه و طريقة عملي را تسهيل مي‌كند. اما اين‌كه آيا جامعه در نتيجة اين سرمايه در موقعيت بهتري قرار مي‌گيرد يا نه، به‌طور تام‌وكمال به اين بستگي دارد كه چه‌گونه و با چه هدفي اين سرمايه مورد استفاده قرار مي‌گيرد. سرماية اجتماعي به ارزش جمعي همة «شبكه‌هاي اجتماعي» و تمايلات ناشي از اين شبكه‌ها براي اين‌كه كاري براي يكديگر انجام دهند، برمي‌گردد.
فن‌آوري امكان بسط سرماية اجتماعي در فضاهاي مجازي را تقويت كرده است، و سايت‌هايي چون Facebook و Myspace مي‌كوشند تا سرماية اجتماعي را بسط دهند.
سرماية اجتماعي هم‌چون سرماية فيزيكي و سرماية انساني بر بهره‌وري اشخاص و گروه‌ها تأثير دارد. نقش سرماية اجتماعي در خلق سرماية روشنفكري بر كسي پوشيده نيست. برخلاف سرماية فيزيكي، «سرماية اجتماعي» با استفاده از آن مستهلك نمي‌شود، بلكه برعكس با عدم‌استفاده مستهلك مي‌شود. از اين نظر، با مفهوم اقتصادي جاافتادة «سرماية انساني» مشابه است.
رابطة زندگي ارتباطي و پيوندي با مردم‌سالاري شناخته شده است. مفاهيم به‌هم‌پيوستگي و ربط اجتماعي رابطة تنگاتنگي با مردم‌سالاري دارند. سرماية اجتماعي، جامعة مدني، و مردم‌سالاري مفاهيمي به هم مرتبط‌اند. سرماية اجتماعي قدرتمند براي مردم‌سالاري ريشه‌دار و رشد اقتصادي پايدار ضرورت دارد.
سرماية اجتماعي عملاً مي‌تواند توليدكننده يا بازتوليدكنندة ناعدالتي هم باشد. از طريق استفادة مستقيم يا غيرمستقيم ارتباطات اجتماعي، افراد به موقعيت‌هاي قدرت دست مي‌يابند، و مي‌توانند از آن سوء‌استفاده كنند.
مهيار عارفي، برنامه‌ريز شهري، ايجاد اجماع را كه بيانگر علايق شخصي و توافق بين افراد براي انجام فعاليت جمعي است، شاخص مستقيم مثبتي از سرماية اجتماعي مي‌داند.
در خردادماه سال 1384، اقتصاد ايران برروي سكوي پرش بود، چون حاكميت و مردم به اجماع نسبي در زمينة مفاهيم اساسي اقتصادي، ازقبيل سرمايه‌گذاري، خصوصي‌سازي، حقوق مالكيت، كنترل تورم، آزادسازي، ... رسيده بودند. اين اجماع خود به سرماية اجتماعي افزوده بود. آمادگي براي اقدامي جمعي كه شاخص سرماية اجتماعي است، افزايش يافته بود.
سرماية اجتماعي به‌طور مستقيم در دسترس همه مردم نيست، همان‌طور كه ساير اشكال سرمايه نيز در اختيار همگان نيست. طبعاً مسئولان و دولت‌مردان با تأثير بيشتري از آن استفاده مي‌كنند. به‌علاوه، سرماية اجتماعي هم به‌طور مساوي توليد نمي‌شود.
اكنون مطالبات تجربي بسياري وجود دارد كه نشان مي‌دهد سرماية اجتماعي با عملكرد دولت همبستگي دارد. بنابراين، در ايران نيز واكنش متقابل بين سرماية اجتماعي و رفتار و كاركرد دولت از اهميت ويژه‌اي برخوردار است. وظيفة دولت توليد كالاهاي عمومي است. اين‌كه سرماية اجتماعي به‌مثابة يك منبع تا چه حد صرف توليد كالاي عمومي (public goods) براي منافع افراد مي‌شود، درجة موفقيت در استفاده از آن را نشان مي‌دهد.
به‌نظر بسياري از صاحب‌نظران، سرماية اجتماعي عنصر اصلي ساختن و حفظ مردم‌سالاري است. سرماية اجتماعي كشورها كاهش مي‌يابد اگر سطح اعتماد به دولت كاهش يابد، و اگر سطح مشاركت مدني تنزل پيدا كند. درواقع، سرماية اجتماعي با ميزان اعتماد و كنش متقابل در جوامع و بين افراد اندازه‌گيري مي‌شود. سرماية اجتماعي را مي‌توان با مقياس اعتماد و رفتار متقابل در جامعه و بين افراد اندازه‌گيري كرد.
سرماية اجتماعي پيش‌شرط اساسي توسعة موفقيت‌آميز است، اما به استقرار قانون مستحكم و نهادهاي سياسي پايه‌اي نياز مي‌رود تا سرماية اجتماعي ساخته شود.
سرماية اجتماعي غالباً در مفهم شبكه‌هايي كه فرد در اختيار دارد و از آن‌ها براي هدف انسجام شخصيت اجتماعي استفاده مي‌كند، درك مي‌شود. اما آن‌چه به سرماية اجتماعي واقعي مي‌انجامد، بيشتر آمادگي براي خلق، نگاهداري، و توسعة چنين شبكه‌هايي است.
اندازه‌گيري كمي سرماية اجتماعي دشوار است. در اندازه‌گيري سرماية اجتماعي سياسي معمول است كه تعداد اعضا را ملاك مي‌گيرند. مثلاً در مورد احزاب، اين مقياس مورد استفاده قرار مي‌گيرد. گروه‌هايي كه عضويت بيشتر دارند، به ميزان توليد سرماية اجتماعي بيش‌تر از گروه‌هايي كه عضويت محدودتر دارند، كمك مي‌كنند، هرچند كه گروه‌هاي كوچكي نيز هستند كه سهم بالايي در خلق سرماية اجتماعي جامعه دارند. البته، اين‌جا نيز عضويت افراد در گروه‌هاي اجتماعي مختلف، مشكل محاسبه را پيچيده مي‌كند. به‌علاوه، سطح انسجام هر گروه بر سرماية اجتماعي تأثير مي‌گذارد، و هيچ روش محاسباتي جدي براي درجة انسجام و درهم‌آميختگي وجود ندارد.
تأثير رشد بهره‌وري بر شكل‌گيري سرماية اجتماعي قطعي است.
دو مجراي اساسي تأثيرگذاري سرماية اجتماعي بر اقتصاد يكي حوزة اقتصاد خرد و ديگري حوزة سياست‌هاي كلان است. دولت‌ها از اين دو طريق مي‌توانند بر سرماية اجتماعي بيفزايند.
وظيفة دولت‌ها افزودن بر «سرماية اجتماعي» در هر كشور است. دولت نهم بر «سرماية اجتماعي» نيفزوده است. برعكس،‌ دولت نهم اعتماد مردم به حاكميت را كه مهم‌ترين جزء سرماية اجتماعي است، به ورطة خطر انداخته است. بنابراين، در كنار برنامه‌هاي غلط اقتصادي، پافشاري و لجاجت در ادامة مسيرهاي غيركارشناسي، نخبه‌كشي، و تعطيلي مراكز توليد فكر و كارشناسي در دولت، دولت نهم با سرعت «سرماية اجتماعي» كشور را مستهلك كرده است.
در روزهاي اخير شاهديم كه با هدف باقي‌ماندن در قدرت به هر قيمت، چه بخش عظيمي از سرماية‌كشور در حال از بين رفتن است. ارائة مداوم ارقام و آمار دروغ، قلب واقعيت‌هاي عملكرد دولت‌هاي پيشين در نظام جمهوري اسلامي ايران، پرونده‌سازي و جعل اسناد براي رقباي انتخاباتي، طرح اتهامات بي‌اساس، پخش اطلاعات نادرست و آلودن فضاي اطلاعات در كشور، و ... سرماية اجتماعي كشور را در معرض نابودي كامل قرار داده است.
فرم ثبت نظر
نام
آدرس ايميل
متن نظر *
متن کنترلی را وارد کنيد *

در اين بخش نظری ثبت نشده است.
© Copyright 2011 iranfinance.net All Rights Reserved. Powered by : HomaNic.com | Developed by :